دربارهء من و این وبلاگ

دربارهء خودم:

بنده هیچوقت به دیگران اطلاعات شخصی ای بیش از اونکه ضرورت داره یا دلیل محکمی براش باشه یا اطلاعاتی که تشخیص بدم قابلیت سوء استفادهء جدی ندارن نمیدم!

بنابراین پوزش بنده را بپذیرید از این بابت که اطلاعات دقیقی راجع به هویت حقیقی خودم نمیدم (حداقل فعلا).

اما محض ارضای کنجکاوی شما و دست دادن احساس صمیمیت فقط بگم:

مذکر هستم.

متولد بعد از انقلاب هستم اما با فاصلهء زمانی خیلی کمی.

مجرد هستم.

کاردانی کاربرد کامپیوتر (گرایشش نرم افزاره) خوندم در دانشگاه آزاد.

رک بگم، در دانشگاه چیزهای واقعا زیاد و کاربردی ای یاد نگرفتم، ولی باز هم رفتنش خیلی بهتر از نرفتنش بود و بنظر بنده یکسری پایه های تئوریکش حتی در حد شنیدن اسم اونها برای آیندهء یک آدم با استعداد و خوره که میخواد پیشرفت گسترده و عمیق بکنه (که حتما باید بصورت علمی هم باشه) مفید یا لازمه. حالا تقصیر رو گردن کسی نمیندازم که چرا محتواش برام اینقدر کم بوده؛ شاید ناآگاهی و اهمال خودم بود. بعدم بهرحال دانشگاه حتی 4 سالش هم برای یک چنین رشتهء گسترده و پیچیده با تغییرات و پیشرفت سریع و زیاد، فرصت بسیار ناکافی ای است که فکر کنیم کسی به این راحتی میتونه در این رشته دانش و بینش و توانایی های گستردهء عملیاتی پیدا کنه.

شخصا بعد از دانشگاه حداقل 8 سال مطالعه و تحقیقات مستمر و جدی و سنگین داشتم. البته درواقع چون به این رشته علاقه داشتم این کار رو از همون دورهء دانشگاه شروع کرده بودم و بجای درسهای دانشگاه چیزهای دیگری میخوندم!!

مطالعات و تحقیقات بنده گسترهء زیادی داشته شامل: الگوریتم، ساختمان داده ها، پروتکل ها، برنامه نویسی وب، سیستمی، دسکتاپ و امنیت و رمزنگاری. ولی شاید از نظر تخصص و کار عملی عمده و حجم بیشتر مطالعات، باید بیشتر برنامه نویسی وب رو نام ببرم. بعضیا میگن بنده در زمینهء امنیت اطلاعات خوبی دارم. خب درسته در زمینهء امنیت و رمزنگاری مطالعات خوبی داشتم، اما بنظر من برای برنامه نویسی و بخصوص برنامه نویسی شبکه و اینترنت و وب، این حد از دانش تخصصی دربارهء امنیت و رمزنگاری لازمه، نه اختیاری. البته اگر بخوایم واقعا حرفه ای و توانمند واقعی باشیم. هرکسی که در این زمینه ها برنامه نویسی کار میکنه باید دانش و توانایی در این زمینه رو داشته باشه؛ هرچند در عمل اکثرا اینطور نیست. بهرحال امنیت و رمزنگاری خودش یک زیرشاخهء واقعا تخصصیه درکل و یادگیری گسترده و عمیق اون وقت و انرژی زیادی رو صرف میکنه.

تاحالا برنامه نویسی تجاری تقریبا نداشتم. کار عملی هم خیلی کم داشتم به نسبت دیگران با همین قدر سن و صرف سالهای فعالیت در این زمینه. ولی در چیزی هم تاحالا گیر نکردم و تقریبا هرکاری خواستم از عهدش با سرعت و راحتی راضی کننده ای برآمدم و ضمنا از نظر دانش و ارائه راهکارهای حرفه ای بخصوص در زمینهء امنیت و الگوریتم به ندرت پیش کسی کم آوردم و خیلی وقتها هم از اکثریت سرتر بودم. البته بنظر خودم!

اهل تعارف و فروتنی نیستم. ولی خودم رو مغرور و بی ادب هم نمیدونم. یک جایی ممکنه به یکی بگم بی سواده (البته منظورم بیشتر در اینترنت و با هویت های ناشناسه – در دنیای فیزیکی پیچیدگی و محدودیت های بیشتری هست)، اما این رو درمورد خودم هم اگر واقعیت داشته باشه میپذیرم و به صرف گفتنش کسی رو بی ادب و مغرور نمیدونم.

بسیار علاقه به علم (بیشتر رشته ها بخصوص رشته های مدرن و مربوط به فناوری) دارم از زیست شناسی تا فیزیک. تقریبا همه چیز. کلا شیفتهء دانستن و توانستن هستم.

به هنرهای رزمی بخصوص کنگفو بسیار علاقه دارم و مدت کمی هم باشگاه رفتم، و به علت کمبود وقت و انرژی که نمیتونستم بصورت بهینه به هردوی علم و رزمی بپردازم، مجبور شدم کنگفو رو رها کنم، اما هنوزم خیلی علاقه دارم و در خانه ورزش میکنم.

کلا در زندگیم اگر از اول بخوام شروع کنم یا دوباره به دنیا بیام، دوباره دنبال علم میرم و یا رزمی.

البته شایدم خدا خواست و عارف فنا فی ا… شدیم!! lol

خب بهرحال آدم باید یه جوری برجسته باشه. من اصلا با عادی بودن حال نمیکنم. درواقع حالم رو بد میکنه.

دربارهء مطالب این وبلاگ:

تمام مطالب این وبلاگ تا این لحظه (یکم شهریور 1391) حاصل جمع آوری مطالبی بوده که در طول سالها در فرومهای مختلف ارائه کرده بودم. البته فقط وقت و حوصله داشتم که مطالبی رو که در قالب تاپیک ارائه کرده بودم جمع آوری کنم. شاید مطالب مفید دیگری هم داشتم که چون در تاپیک های مستقل خودم ارائه نشدن در اینجا جمع آوری نشدن.

 راستی خیلی ها میگن من زیادی مینویسم! شاید اینطور باشه. ولی فکر میکنم همونقدر که در نوشتن حوصله و سرعت دارم، در مطالعه هم داشتم و دارم.

مطالب این وبلاگ هم تقریبا همه حجیم هستن، ولی فکر میکنم اگر کامل و با دقت بخونید و اطلاعات پایه لازم رو داشته باشید، به اینکه مطالب ارائه شده در درجهء خوبی از کامل و جامع بودن، دقت، سطح بالا بودن، علمی و با کیفیت بودن، مهم و کاربردی بودن، جدید بودن و کپی پیست (Copy & Paste) کورکورانه نبودن قرار دارن خواهید رسید.