معرفی فریمورک اپلیکیشن نویسی Qt ‏(7)

راستی حتما دقت کردید که ما برای هر جزء از کتابخانهء گرافیکی کیوت که لازم داریم مجبوریم یک دستور include بذاریم. اینکار کمی زحمت داره و ممکنه بارها با پیام خطاهای بعضا عجیب و غیرقابل فهم بعلت فراموش کردن درج دستور اینکلود برای تعریف شیء مورد نظر مواجه بشیم.
برای اینکه بخش بزرگی از این قضیه رو حل کنیم، میتونیم بجای اینکلود کردن تک تک اجزای کتابخانهء اجزای رابط کاربر گرافیکی کیوت، این یک اینکلود رو قرار بدیم که باعث میشه تمام اینکلودها برای تمام اجزای رابطهای گرافیکی انجام بشن:

#include <QtGui>

تنها اشکال بزرگ این دستور اینه که بعلت اینکلود شدن تمام هدرها، که بیشتر اونها مورد نیاز برنامهء ما هم نیستن، پردازش زیادی انجام میشه و این به زمان کامپایل اضافه میکنه؛ ولی اگر سیستم شما اونقدری قوی هست که این زمان افزوده کم و نامحسوس باشه میتونید از این روش برای راحتی کار استفاده کنید.
اما معمولا اینکلود کردن تک تک فایلهای هدر مورد نیاز بنظر حرفه ای تر میاد و ممکنه مزایای دیگری هم با دید وسیعتر و دورنگری بیشتر داشته باشه. روش اینکلود کردن تک تک و فقط اجزایی که برنامه نیاز داره برای حرفه ای تر شدن و شناخت ساختار و ارتباط و طرز کار اجزای رابط گرافیکی، مناسبتر بنظر میرسه.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>